امام صادق فرموده است:«فرزند خود را هفت سال آزاد بگذار بازی کند و

هفت سال او را با آداب و روشهای لازم تربیت کن و در هفت سال سوم مانند

یک رفیق صمیمی، مصاحب و ملازمش باش.»در این حدیث امام صادق(ع)

احترام و تکریم نوجوانان را با کلمه«ملازمت» با اولیا یشان بیان نموده

است پدران و مادران در سنین قبل از بلوغ بر فرزندان خود حکومت میکنند

ولی از آغاز پانزده سالگی موظفندبه شخصیت آنان احترام کنند و به جای

فرمانروایی، رفیق صمیمی نوجوانان و مصاحب با صفای آنان باشند تکریم

نوجوانان و احترام شخصیت آنان از نظر مذهبی یکی از وظایف قطعی پدران و

مادران و عموم افراد اجتماعی است.تجلیل نوجوانان در تمام شئون اخلاقی و

اجتماعی و اقتصادی و روانی و تربیتی آنان اثر میگذارد و نتایج درخشانی به

بار می آورد.نوجوانی که مورد تکریم پدر مادر است،نوجوانی که در شورای

خانواده شرکت میکند و به نظرش ترتیب اثر داده میشود، نوجوانی که پدرش

با وی مانند یک رفیق صمیمی رفتار میکند و همواره گرامی و محترمش می

دارد و خلاصه نوجوانی که در خانواده و اجتماع احساس می کندشخصیتش

مانند شخصیت بزرگسالان مورد کمال تجلیل و احترام است کوشش می کند

که خود را به پستی ونا پاکی آلوده ننماید و رفتارش شایسته این تکریم

باشد،مراقبت می کند از اعمالی که مقام او را تنزل می دهد و ارزشش را

لکه دار می کند اجتناب نماید.علی فرمود:«کسی که به شرف معنوی و

کرامت نفس خود عقیده دارد با پلیدی گناه، خوارش نخواهد ساخت.»  منبع:

علوی ها

                                                                           «برگرفته از رساله حقوق امام سجاد»