ازپيامبر (ص) روايت شده است که فرمود: زماني بر مردمان مي آيد که صورتشان صورت آدميان است ولي دلهايشان دل هاي شياطين مي باشد. آنان همانند گرگان درنده بيابان خون ريزاني هستند که از انجام هيچ منکري ابايي ندارند. اگر ايشان را پيروي کني تو را به شک اندازند و اگر با آنان سخن گويي دروغگويت نامند و اگر از ايشان نهان شوي تو را غيبت مي کنند. سنت ها در نزدشان بدعت است و بدعت ها برايشان سنت است. انسان حليم در نزدشان کينه ورز و کينه ورز در ميانشان حليم شمرده مي شود. مومنان در ميانشان مستضعف و فاسقان در ميانشان انسان شريف دانسته مي شوند. کودکانشان حاکم بر آنان هستند و زنانشان فاجر و فاسق مي باشند و پيرانشان به معروف امر نمي کنند و از منکر باز نمي دارند. پناه جويي به ايشان خواري است و کمک خواهي ذلت مي آورد و درخواست چيزي از ايشان ،‌فقر است. در ا ين هنگام استکه خداوند باران را در زمانش بر ايشان حرام مي سازد و در غير زمانش بر ايشان فرو مي ريزد و بارانش در هنگامش نمي آيد. بدان امت بر ايشان مسلط و چيره مي شوند و آنان را به بدترين شکل عذاب کنند و فرزندانشان را ذبح  و زنانشان را به فسق و فجور برند و زنده نگه دارند. پس خوبان امت دعا کنند ولي از سوي خداوند اجابت نمي شود.

آن حضرت (ص) هم چنين فرمود: به زودي زماني بر امتم مي آيد که مردم عالمان را مگر به لباس و جامه نيکو نمي شناسند و قرآن را مگر به سبب صداي نيکو نمي شناسند و خدا را مگر در ماه رمضان عبادت و پرستش نمي کنند.

از آن حضرت هم چنين روايت شده که فرمود: در آن زمان دروغگو را آدمي راستگو مي دانند و راستگو را دروغگو مي شمارند و زنان حاکم مي شوند و مردمان با دخترکان و کنيزکان مشورت مي کنند و کودکان بالاي منابر مي روند  و دروغ را زرنگي مي دانند و از ظرايف بيان مي شمارند پس لعنت و نفرين خداوند بر  دروغگويان باد هر چند که به شوخي و مزاح دروغ مي گويند و زکات را خيلي سخت و خسارت بزرگ مي شمارند و پدر و مادرشان را خوار مي سازند و ناسزا و دشنام مي گويند و از دوست و برادر ديني خويش بيزاري جسته و با دشمنان مجالست و معاشرت مي کنند. زن با شوهرش در تجارت و داد و ستد همراهي مي کند  و زنان همانند مردان و مردان همانند زنان مي شوند و زنان بر زين (چون اسب ، دوچرخه و موتور) سوار مي شوند و مردم در آن زمان با رشوه و ربا داد و ستد مي کنند.

آن حضرت هم چنين مي فرمايد: زماني بر مردم خواهد آمد که خدايشان شکم و قبله شان زنان و دينشان پول و شرافتشان وسايل زندگي آنان است. ازايمان جز نامش و از اسلام جز اثرش و از قرآن جز خواندنش باقي نمي ماند. مساجدشان از نظر ساختمان آباد و دلهايشان از هدايت ويران است. دانشمندانشان بدترين مردمان خدا روي زمين هستند. در چنين زماني خداوند آنان را به چهار چيز گرفتار مي کند: ستم سلاطين ، گرسنگي و قحطي ،‌ ظلم و ستم فرمانروايان و حاکمان و هم چنين ستم قضات. اصحاب شگفت زده شده گفتند: اي رسول خدا آيا آنان بت پرست هستند؟ فرمودند: آري هر درهمي نزد آنان بت است.

هم چنين از اميرمومنان علي (ع) روايت شده که فرمود: در آخرزمان و نزديک به رستاخيز که بدترين زمان هاست، زناني پيدا مي شوند که بي حجاب و لخت هستند و خودشان را براي غير شوهرانشان آرايش مي کنند. آنان داخل شوندگان در آشوب ها و فتنه ها هستند و به مسايل جنسي و شهواني گرايش دارند و به سوي خوشگذراني ها و لذت هاي مي شتابند و حرام را حلال مي دانند و در دوزخ جاودانند.